Mein Vater, seine Mutter, das ist meins: im atë, e ëma, i imi
Einige Verwandtschaftswörter haben besondere Formen, bei denen das Possessivpronomen vorne steht: im atë — „mein Vater“, e ëma — „seine (ihre) Mutter“. Und „mein“ ohne Substantiv bekommt einen Artikel und eine Endung: Ky libër është i imi — „Dieses Buch ist meins“.
Im atë, ime më, im shoq: „mein“ vorne
Bei Verwandtschaftswörtern können „mein“ und „dein“ vorne stehen: im atë — „mein Vater“, yt atë — „dein Vater“, ime më — „meine Mutter“, jot ëmë — „deine Mutter“. Bei „Vater“ und „Mutter“ sind das gehobene, feierliche Formen — es reicht, sie zu erkennen: Im Alltag sagt man babai im, nëna ime, mamaja ime. Genauso bei „Bruder“, „Schwester“, „Ehemann“ und „Ehefrau“: im vëlla — „mein Bruder“, ime motër — „meine Schwester“, im shoq — „mein Mann“, ime shoqe — „meine Frau“; diese Formen hört man auch in der Umgangssprache.
I ati, e ëma: „sein Vater“, „ihre Mutter“
Für „sein“ und „ihr“ haben Verwandtschaftswörter kurze Formen mit einem Artikel davor — ohne i tij und i saj: i ati — „sein (ihr) Vater“, e ëma — „Mutter“, i biri — „Sohn“, e bija — „Tochter“, i vëllai — „Bruder“, e motra — „Schwester“, i shoqi — „ihr Mann“, e shoqja — „seine Frau“. Diese Formen sind sehr häufig. Um wessen Verwandte es genau geht, zeigt der Zusammenhang: Ana erdhi me të ëmën — „Ana kam mit ihrer Mutter“, i ati i Anës — „Anas Vater“. Der Artikel vorne ändert sich nach dem Fall, und der Genitiv sieht aus wie der Dativ: shtëpia e të atit — „das Haus seines Vaters“. Bei weiblichen Wörtern steht së: shtëpia e së ëmës — „das Haus seiner Mutter“ (in der Umgangssprache oft të ëmës).
| wer | Nom. | Akk. | Dat. |
|---|---|---|---|
| Vater | i ati | të atin | të atit |
| Mutter | e ëma | të ëmën | së ëmës |
| Sohn | i biri | të birin | të birit |
| Tochter | e bija | të bijën | së bijës |
| Bruder | i vëllai | të vëllanë | të vëllait |
| Schwester | e motra | të motrën | së motrës |
| ihr Mann | i shoqi | të shoqin | të shoqit |
| seine Frau | e shoqja | të shoqen | së shoqes |
„Meiner, meine“ ohne Substantiv: i imi, e imja
Wird das Substantiv nicht wiederholt, bekommt das Possessivpronomen einen Artikel und eine Endung und richtet sich nach dem, was jemandem gehört: Kjo çantë është e jotja? — „Ist diese Tasche deine?“, Telefoni im është i vjetër, i yti është i ri — „Mein Handy ist alt, deins ist neu“.
| wessen | m. Sg. | f. Sg. |
|---|---|---|
| meiner | i imi | e imja |
| deiner | i yti | e jotja |
| seiner | i tiji | e tija |
| ihrer | i saji | e saja |
| unserer | i yni | e jona |
| eurer, Ihrer | i juaji | e juaja |
| ihrer (Pl.) | i tyri | e tyrja |
Im Plural
Die männlichen Pluralformen sind të mitë „meine“, të tutë „deine“, të tijtë „seine“, të sajtë „ihre“, të tanët „unsere“, të tuajt „eure“, të tyret „ihre (Pl.)“. Die weiblichen lauten të miat, të tuat, të tijat, të sajat, të tonat, të tuajat, und „ihre (Pl.)“ heißt ebenfalls të tyret. Të mitë bedeutet außerdem „meine Familie, meine Angehörigen“: Të mitë jetojnë në Vlorë — „Meine Familie lebt in Vlora“. „Ein Freund von mir“ heißt një shok i imi (Thema „Possessivpronomen: im, yt, i tij, i saj“).